เดือนก่อน มีใครก็ไม่รู้ นำลูกแมวมาปล่อยที่โรงพยาบาล

สองตัว ตัวนึงสีตำลายขาว อีกตัวเทาลาย

ตัวเทาลายไม่แข็งแรงพอ เลยตายไปซะก่อน

เหลือตัวขาวดำ กระดำกระด่าง ขนฟู เป็นแมวขาดสารอาหาร

คนในโรงพยาบาลก็ให้ข้าวให้น้ำ วิ่งเล่นอยู่ในโรงพยาบาลได้สามสี่วัน

น่ารักดี และก็สงสารไม่มีใครเอาไปเลี้ยง

นุก็เลยรับอุปการะซะ

^^

เป็นแมวจอมซนมากๆ

แมวไฮเปอร์ แมวขี้น้อยใจ แมวซน แมวขี้อ้อน

แต่ก็นะ ยังเด็กอะ ก็เลยนิสัยเด็กๆไปด้วย

เข้ามาวันแรก ร้องไม่หยุด แง้วๆตลอด

ต้องหาข้าวให้กิน หาน้ำให้กิน ให้อยู่ในห้องน้ำไปก่อน

เพราะยังไม่ได้ฝึกฉี่ อึ ให้ป็นที่เป็นทาง

เริ่มอ้อน คงเพราะเป็นแมวเด็กที่เพิ่งห่างแม่มา กินข้าวเสร็จก็มานอนบนตัก

ชอบให้เกาคอเบาๆ กะลูบหัวเบาๆ หลับตาพริ้มเชียว ^^

สองสามวันต่อมา เริ่มสนิทกันมากขึ้น

นุก็ไปซื้อทรายแมวมาให้ฉี่กะอึให้เป็นที่เป็นทาง ซื้ออถ้วยใส่อาหาร ซื้ออาหารแมว

ของเล่น(ของหมาที่เป็นลูกบอล)

เริ่มขึ้นมานอนบนตักแล้วไต่ขึ้นไปบนคอ แล้วนอนบนซอกคอ ไหมละ

น่ารักเชียว

เคยขึ้นไปเล่นบนหัวทีนึง อันนี้ไม่ไหว ต้องดุ เอาลงมา

แรกๆ กะจะให้นอนในห้องด้วย แต่ไม่ไหว ตัวเล็กเกิน  กลัวกลิ้งทับ

 แล้วก็ไม่รู้กลางวันไปเล่นอะไรมามั่ง ให้นอนเล่นอะได้ แต่ถ้าจะนอน ไปเฝ้าหน้าห้องเลยยย

เริ่มฝึกทีละนิด งอแงบ้างตอนแรก แต่ตอนหลังก็เริ่มรู้ เงียบเชียว จะปลุกก็แต่ตอนเช้าหละ ^^

ก็เลยให้นอนหน้าห้องแทน เป็นนางเฝ้าห้อง อิอิ

ตอนเช้า เจ็ดโมงกว่าก็จะตื่นก่อนนุ ร้องแง๊วๆหน้าห้อง พร้อมข่วนประตูเป็นบางวัน ^^

เพราะหิวแล้วนั่นเอง

นุก็ต้องตื่น ลงไปให้อาหารข้างล่างแล้วกลับมาอาบน้ำข้างบน

อาบน้ำเสร็จ น้องเมนี่ก็จะกินข้าวเสร็จพอดี มานั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋อรออยู่หน้าห้องน้ำ

น่ารักไหมล่ะ

พอนุเข้าห้องแต่งตัว น้องเมนี่ก็จะกระโดดขึ้นเตียง นั่งเลียขนแผลบๆ พร้อมมองเราไปด้วย

^^ เรื่องของเรื่องก็คือ รอเวลานุไปเปิดประตูหน้าบ้าน จะได้ออกไปเริงร่าข้างนอกตอนนุออกไปทำงานจิ

พอกลางวันนุกลับมาพักที่บ้าน น้องเมนี่ก็จะมารอที่หน้าบ้าน หลังจากที่ไปเริงร่ามา

จะอะไรอีก กลับมากินข้าวจิ ^^ กินเสร็จก็ตามเคย ต้องมานั่งเลียขนอยู่บนตัก พร้อมงีบหลับอีกครึ่งชั่วโมง(พร้อมนุ)

^^ ตอนบ่ายนุออกไปทำงาน ก็ออกไปเริงร่านอกบ้านเหมือนเดิม

ตกเย็นก็ต้องเข้าบ้านละ หรือวันไหนไม่ค่อยร้อน ก็จะพาออกไปวิ่งเล่นนอกบ้าน

พอเธอได้วิ่งเล่นนอกบ้าน ดั่งปลากระดี่ได้น้ำ วิ่งไปวิ่งมาไม่ยอมหยุด (เลยได้ฉายา แมวไฮเปอร์)

มีอยู่ครั้งนึง วิ่งสะดุดขาตัวเอง - -

วิ่งอย่างกะจะไปแข่งร้อยเมตร แล้วสะดุดขากึก ...

ล้มสิครับ ไม่ล้มเฉยๆ กลิ้งขลุกๆๆๆๆ อย่างกะลูกขนุน นุก็ยืนขำ อิอิ

คงเจ็บอะ พอหยุดกลิ้งปุ๊บ นอนฟุบเลย แล้วร้องครางเงี้ยวๆ -- -- ต้องไปปลอบ เหมือนเด็กเวลาหกล้มอ่า ขำดี

กิจกรรมที่น้องเมนี่ชอบเล่นคือ ซ่อนหา

จะชอบวิ่งไปแอบข้างหลังเสาบ้าน แล้วให้เราโผล่ไปจ๊ะเอ๋ เธอก็จะกระโดดตกใจแล้ววิ่งไปซ่อนอีกที่นึง

หลังประตู ในถุงบิ๊กซี ไม่งั้นก็ชั้นสอง ขำดีว่าแมวก็ชอบเล่น

หลังๆ  ก็มาจ๊ะเอ๋นุมั้ง ^^

แอบอยู่หลังประตูห้องนอน พอนุเดินมาใกล้ๆ ก็จะกระโดดออกมาจากที่ซ่อน แล้วทำเสียง แง้ว!!!!

แล้วก็วิ่งไปซ่อน ให้เราหา ^^

น่ารักไหมล่ะ

ของเล่นโปรดก็คือขวดน้ำพลาสติก ทิชชู่ แล้วก็ไม่ขนไก่ - -“

ขวดน้ำพลาสติก – เอจะถีบไปข้างหน้าแล้วก็วิ่งตาม วิ่งไปทั่วบ้าน เสียงดังก๊อกๆแก๊กๆ หนวกหูเป็นอย่างยิ่ง

ทิชชู่ – อันนี้ก็ของเล่นโปรด ชอบฝนเล็บกะทิชชู่ อันอื่นไม่ฝน จะฝนกะทิชชู่ ขาว กระจายทั่วบ้านเลย เก็บทีนึง ก็มาอีก จนหมดไปม้วนนึง ไม่ไหว รกเกิน เลยริบไปตามระเบียบ เลฃ่นอย่างอื่นไปละกัน

ไม้ขนไก่ - อันนี้ก็ชอบ กอดรัดฟัดเหวี่ยง ขาหน้าสองข้างกอดไว้ แล้วขาหลังถีบๆๆๆๆๆ ถีบไปถีบมา มันเขี้ยว กัด สะบัดแหลก พังไปอีกหนึ่ง

ถ้าในบ้านมีสามอย่างนี่นะ เพลินเค้าหละ ^^

แล้วอีกอย่าง น้องเมนี่จะค่อนข้างติดนุ

ต้องเห็นอยู่ในสายตาตลอด

เวลาขึ้นชั้นบน ก็จะวิ่งขึ้นชั้นบนตาม

พอเดินลงชั้นล่าง ก็จะวิ่งลงชั้นล่างตาม

มีวันนึง วิ่งพันแข้งพันขา นุก็ลืมดู เตะเข้ากลางท้อง

อั่ก!!! แล้วก็ตกบันไดไปสองขั้น ขลุก ขลุก

เธอนอนจุกอยู่ที่ขั้นสุดท้าย พร้อมเสียงครางเหมือนเดิม เงี้ยว เงี้ยว....

ต้องไปปลอบเหมือนเดิม ใจนึงก็ขำ ใจนึงก็สงสาร ^^

หลังจากนั้นก็ยังวิ่งตามเหมือนเดิม แต่ตามในระยะห่างมากกว่าเดิม 555

คงคิดในใจ ชั้นก็ไม่ได้โง่นะ

หลังๆเริ่มมีแก๊งอันธพาล

ที่นุคาดว่าคงเป็นพี่บาสจ้างมา(เพราะอิจฉาน้องเมนี่ที่ได้อยู่บ้านเดียวกัน อิอิ)

ตัวนึงตัวผู้ สีส้มลายๆ อีกตัว ตัวเมีย สีตำลายสส้ม ทะมึน

มาแกล้งน้องเมนี่ วิ่งไล่ ขู่ ไม่ให้เข้าบ้าน

เคยมีครั้งนึงที่มาดักหน้าบ้าน --  -- ทำให้น้องเมนี่ไม่กล้าเข้าบ้าน

หายไปคืนนึง - -“

แล้วก็ชอบแกล้งวิ่งไล่ นู่นนี่ ทำให้พักหลัง น้องเมนี่ไม่ค่อยออกไปซนนอกบ้าน ได้แต่ซนในบ้านแทน

กลัวอะจิ แมวอันธพาลอะ

ยิ่งทำให้ติดนุมากขึ้น และเราก็รักมากขึ้นด้วย

แต่อยู่มาวันนึง กลับจากทำงานตอนกลางวัน น้องเมนี่ก็ไม่กลับบ้าน

ไม่ได้เอะใจมาก เพราะเคยมีที่หายไปตอนกลางวันเหมือนกัน ก็เลยคิดว่าตอนเย็นคงกลับ

แต่ตอนเย็นก็ไม่กลับ เลยออกไปตามหาทั่วเลย แต่ก็ไม่เจอ

เรียกเท่าไหร่ก็ไม่ตอบ (ปกติเค้าจะจำเสียงเราได้ จะต้องวิ่งมาหา)

ถามจากคนอื่นๆก็ไม่มี สุดท้ายจนปัญญา เลยเปิดประตูบ้านทิ้งไว้เผื่อจะกลับมาตอนกางคืน

แต่ก็ไม่เห็นวี่แวว...

จนวันนี้

ครบสิบวันที่น้องเมนี่หายไปจากบ้านแล้ว T_T

หายไปไหน โดนใครจับไปทำมิดีมิร้านหรือเปล่าไม่รู้

ถ้ามีคนพาไปชุบเลี้ยงก็ไม่อะไร ห่วงแต่จะโดนแก๊งอันธพาลรังแก หรือหมาที่ไหนคาบไปมากกว่า

เห้อ... ขอให้ปลอดภัยเถอะนะ ...

เหมือนมันเหงาๆ ขาดอะไรไปสักอย่างนึง ไม่มีเสียงแง้วๆ ไม่มีใครมาเล่นซ่อนหาด้วย

ไม่มีแมวไฮเปอร์ แมวขี้อ้อน ไม่มีนอนตัก ไม่มีนอนบนท้อง บนหลัง ซอกไหล่

คิดถึงเนาะ

เห้อ...

ยังไงก็ตาม ถ้าเป็นไปได้ ขอให้กลับมาหน่อยนะ

แต่ถ้าไม่ได้ ก็ขอให้มีคนพาชุบเลี้ยงก็ยังดี อย่าไปตกระกำลำบากที่ไหนเลยนะ

สาธุ...